جامی در محفلی این شعر را می خواند :
بس که در جان فگار و چشم بیدارم توئی هر که پیدا میشود از دور پندارم توئی
یکی گفت اگر خری پیدا شود چی ؟ جامی گفت باز پندارم توئی !!